บทที่ 207 ชื่อเสียงโด่งดัง

ผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้ล้วนเป็นบัณฑิตจิ้นซื่อ เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ หากจะพูดถึงชาติตระกูล ย่อมถือว่าดีเลิศที่สุด

แม้แต่บัณฑิตจากตระกูลยากจน ก็ยังพอมีทุนรอนส่งเสียให้ร่ำเรียน ไม่อัตคัดขัดสนจนเกินไป

ดังนั้นสำหรับพวกเขา หิมะจึงเป็นสิ่งสวยงาม ขาวบริสุทธิ์งดงามตา ย้อมโลกทั้งใบให้เป็นสีเงินยวง ดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ

แต่บทกวีของโจวหยวนกลับสะท้อนให้เห็นว่า สำหรับคนยากจนข้นแค้นอย่างแท้จริง หิมะคือสัญลักษณ์แห่งความหนาวเหน็บ คืออุปสรรคของชีวิต และคือความเจ็บปวดที่ยากจะทานทน

ในขณะที่พวกชนชั้นสูงนั่งผิงไฟอุ่นๆ ในบ้าน มองดูหิมะโปรยปรายอย่างเพลิดเพลิน กลับมีใครบางคนที่ต้องเดินฝ่าหิมะด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักทั้งวัน ตัวสั่นงันงก ลากสังขารกลับบ้านอย่างยากลำบาก