บทที่ 216 รำลึกความหลัง

ภูเขาทางใต้ดูอ่อนช้อยงดงาม ส่วนภูเขาทางเหนือดูสูงตระหง่านน่าเกรงขาม ทิวทัศน์เหนือใต้นั้นแตกต่างกันอย่างชัดเจน

ก้อนหินระเกะระกะ หน้าผาสูงชัน ต้นสนแห้ง หิมะขาวโพลนตัดกับความเขียวขจีของต้นไม้ ในหุบเขาลึกมีลำธารไหลเอื่อย บนเนินเขาต้นไม้ยืนต้นอย่างทรนง

เสียงนกการ้องระงม ลมหนาวพัดหวีดหวิวเป็นระยะ ธรรมชาติในฤดูหนาวช่างงดงามจับใจ

"เป็นไงบ้าง!"

องค์หญิงฉินสุ่ยหัวเราะร่า "น้องเจียนเจีย ทิวทัศน์แดนเหนือทำให้เลือดลมสูบฉีด หัวใจพองโตไหมล่ะ!"