บทที่ 237 มีดอีกเล่มแทงทะลุหัวใจ

ประชามติ, เจตจำนงขุนนาง, ลิขิตสวรรค์, กองทัพห้าเหล่าทัพ ทุกย่างก้าวอ๋องจิ่งวางแผนมาอย่างดิบดี ไร้รอยต่อ ไม่มีทางผิดพลาด

แต่เขากลับมองข้ามความจริงข้อหนึ่งไป นั่นคือ "ขุนนางภูธรหรือจะสู้ผู้คุมกฎตรงหน้า" ข้าวต้มชามเดียวกับคำสัญญาเลื่อนลอยของท่าน จะไปสู้เงินทองของจริงได้หรือ?

ตลอดสองสามเดือนที่เดินทางขึ้นเหนือ กวนต้าหย่งใช้เงินหว่านทุกวัน เมื่อคืนพอถึงชานเมืองเสินจิง ยังแจกเงินให้หัวหน้ากลุ่มย่อยคนละสิบตำลึง

นี่แหละคือความจริงใจที่สุด ไม่ต้องล่วงเกินฮ่องเต้ แถมยังได้เงิน ยิ่งกว่านั้นลูกพี่หย่งยังบอกว่าจะมีโอกาสได้เข้ารับราชการทหารอีกต่างหาก

แล้วจะไปฟังใคร? ท่านอ๋องผู้คิดก่อกบฏที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตา? หรือลูกพี่หย่งที่ฮ่องเต้ส่งมาแจกเงินให้ทุกวี่ทุกวัน?