บทที่ 243 หลุมฝังศพ

จริงอย่างที่โจวหยวนเคยกล่าวไว้ ตรุษจีนปีนี้ไม่มีใครได้อยู่สุขสบาย

ตัวเขาเองยังนับว่าโชคดี แม้จะลำบากตรากตรำอยู่ที่ตีนเขาเยี่ยนซาน แต่ก็ยังมีข้าวกินมีน้ำดื่ม

ต่างจากพวกเชื้อพระวงศ์และขุนนางน้อยใหญ่ที่น่าเวทนา หนีตายติดต่อกันสองวันแทบเอาชีวิตไม่รอด ยังดีที่ไม่เจอพายุหิมะ ไม่อย่างนั้นคงหนาวตายกลายเป็นศพไปแล้ว

ปกติเคยเลือกกินแต่อาหารรสเลิศ จานไหนไม่ถูกปากก็เมิน แต่ตอนนี้แค่น้ำเปล่ากับหมั่นโถวก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย กลัวจะไม่พอกินเสียด้วยซ้ำ

ขบวนอพยพมุ่งหน้าสู่ทะเลสาบมี่อวิ๋นอย่างไม่เร่งรีบนัก เพราะสถานการณ์ตอนนี้เหมือนจะถูกกำหนดไว้แล้ว