บทที่ 253 ความป๋าของแม่นางฉวี่

โจวหยวนและจ้าวเจียนเจียแต่งตัวเรียบร้อย จูงมือกันเดินออกมาจากห้องเพื่อไปยังห้องรับประทานอาหาร

แล้วทั้งคู่ก็ต้องยืนตะลึงตาค้างอยู่ที่หน้าประตูห้องอาหารเหมือนคนโง่

จ้าวเจียนเจียหน้าแดงก่ำ ก้มหน้ากัดฟันกระซิบ "ข้า... ข้าเริ่มง่วงแล้ว ขอกลับไปนอนต่อนะ"

โจวหยวนเองก็รีบหาทางหนี "ข้านึกขึ้นได้ว่าที่กองพลห้าเมืองเขตเหนือมีงานด่วน ข้าไปก่อนนะ"

ในห้องอาหาร ฉวี่หลิงสวมชุดกระโปรงยาวสีเหลืองอ่อน ห้อยหยกที่เอว ข้อมือสวมกำไลพลอยแวววาว ดูสดใสเปล่งปลั่งและเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา