บทที่ 272 มีชีวิตอยู่ ก็ต้องทำอะไรสักอย่าง

"ข้าจะแก้แค้น!"

"ข้าจะเอาให้มันตาย!"

"เกิดมาจนป่านนี้ ข้าไม่เคยโดนหยามขนาดนี้มาก่อน!"

ซ่งอู่เก็บข้าวของไป ด่าทอไป น้ำตาไหลพราก แก้มบวมเป่ง อารมณ์เดือดดาลจนแทบระเบิด เขาแบกห่อผ้าก้าวฉับๆ ออกจากกระโจม

"หลี่เฮ่อ! เอารถม้ามาส่งข้า! ข้าจะกลับบ้าน!"