บทที่ 280 ไม่มีคุณธรรม มีเพียงผลประโยชน์

ยามเย็นแสงสุดท้ายลาลับ ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีแดงของสายัณห์เป็นครั้งสุดท้าย

บรรยากาศในห้องหนังสือหนักอึ้ง เศษแจกันและที่ใส่พู่กันแตกกระจายเกลื่อนพื้น

เติ้งป๋อฉือเสนาบดีศาลต้าหลี่ซื่อ นั่งหน้าเครียดบนเก้าอี้ไท่ซือ ไม่พูดไม่จา

ชายวัยกลางคนคุกเข่าอยู่บนพื้น พร่ำพูดไม่หยุด "ท่านพ่อ โจวหยวนบังอาจเกินไปแล้ว หลานท่านอาจจะทำผิดไปบ้าง แต่ก็เพราะยังเด็ก เลือดร้อนวู่วาม เป็นเรื่องธรรมดา"

"แต่โจวหยวนฆ่าคนกลางศาล โทษนี้ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด!"