บทที่ 299 ย้ายบ้าน ย้ายบ้าน

หลับสบายยันเช้า ตื่นมารู้สึกสดชื่นแจ่มใส

โจวหยวนบิดคอคลายเมื่อย มองดูเซวียหนิงเยว่ที่นอนซุกอกเขา ใบหน้าชื้นเหงื่อ อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

เมื่อคืนหนักหน่วงเกินไปหน่อย ลองท่ายากไปตั้งหลายท่า เล่นเอาหนิงเยว่ของเราหมดแรง ร้องไห้กระจองอแงกลางดึก แต่ก็ทนมาได้จนถึงรุ่งสาง ถึงได้หลับปุ๋ยไป

เขาค่อยๆ ขยับตัวนางไปข้างๆ อย่างระมัดระวัง โจวหยวนบิดขี้เกียจ กำลังจะลุกจากเตียง ร่างนุ่มนิ่มก็ขยับเข้ามาซุกอกเขาอีกครั้ง เอาหัวไถๆ

"อย่าเพิ่งไปสิ... อยู่เป็นเพื่อนข้าก่อน..."