บทที่ 302 แผนการใหญ่แดนกลาง

โจวหยวนตกอยู่ในความวิตกกังวลและไม่สบายใจอย่างสุดขีด จากคำบอกเล่าของเถียนเหรินทำให้เขาตระหนักว่า จางไป๋หลงไม่ใช่แค่หัวหน้าโจรธรรมดา แต่ได้สร้างรากฐานของราชสำนักขึ้นมาจริงๆ แล้ว

ฆ่าเจ้าที่ดิน แบ่งที่ดินทำกิน ประกาศความเท่าเทียมระหว่างสามัญชนและขุนนาง สร้างกองกำลังทหารจากประชาชน ยามว่างฝึกทหาร ยามยุ่งทำนา

เมื่อถือจอบก็เป็นชาวนา เมื่อถือดาบก็เป็นนักรบ ด้วยการจัดสรรที่ดินทำให้เกิดความสามัคคีอันทรงพลัง ราชสำนักกบฏนี้จึงแข็งแกร่งดั่งหินผาและเป็นปึกแผ่นจากบนลงล่าง

หากปล่อยเวลาให้พวกเขาอีกสองถึงสามปี พวกเขาอาจจะโค่นล้มการปกครองของต้าจิ้นได้จริงๆ

แน่นอนว่าด้วยกำลังการผลิตโดยรวมของสังคมที่ยังไม่ถึงขั้นเปลี่ยนผ่านยุคสมัย โครงสร้างทางเศรษฐกิจย่อมไม่สามารถรองรับระบบการเมืองและการจัดสรรทรัพยากรที่ก้าวล้ำเกินยุคได้ ราชสำนักแบบนี้คงจะพังทลายลงในไม่กี่ปี