บทที่ 307 เมาเหล้าทำเรื่องเสีย

ชาวบ้านแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครก่อความวุ่นวาย ไม่มีการผลักไส ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ภาพเหตุการณ์นี้ตกอยู่ในสายตาของแขกเหรื่อ สร้างความประทับใจและความรู้สึกหลากหลาย

หลิวจิ้งนิ่งเงียบอยู่นาน ก่อนถอนหายใจ "ใต้เท้าสยงข้าอิ่มแล้ว ขอตัวกลับก่อนนะ"

สยงคว่อไห่ทัก "ใต้เท้าหลิวไม่อยู่ต่ออีกหน่อยหรือ?"

หลิวจิ้งยิ้มบางๆ ส่ายหน้า "มีธุระสำคัญต้องทำ ไม่อาจชักช้า เฮ้อ หลายปีมานี้ข้าเสียเวลาไปมาก ปล่อยวันเวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์จริงๆ"