บทที่ 328 หยดเลือดแรก

กองทัพกบฏราชวงศ์ไคไต้ ถอยทัพกลับอย่างยิ่งใหญ่ ฝุ่นตลบอบอวล ทหารรักษาเมืองไคเฟิงเห็นภาพนั้นต่างโห่ร้องด้วยความยินดี

หนึ่งเดือนเต็มที่ต้องเฝ้าระวังทั้งวันทั้งคืน ต่อสู้ไม่หยุดหย่อน จนแทบทุกคนใกล้จะสติแตก เมื่อเห็นข้าศึกถอยไป จะไม่ให้หลั่งน้ำตาด้วยความดีใจได้อย่างไร

โจวหยวนมองแผ่นหลังของไฉ่หนี เป็นครั้งสุดท้าย แล้วถอนหายใจเบาๆ "เข้าเมืองเถอะ!"

กองทัพค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าหาประตูเมืองไคเฟิง แม่ทัพรักษาเมืองและคนอื่นๆ วิ่งเหยาะๆ ออกมาต้อนรับ

"พวกข้าน้อยขอคารวะท่านจงอู่ป๋อ!"