บทที่ 383 ความขัดแย้งภายใน

โจวหยวนไม่ได้รีบร้อนเข้าวังอย่างที่เคยทำ แต่กลับเดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์ ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วยามกว่าจะมาถึงตำหนักจื่อเวย

จักรพรรดินีเจาจิ่งที่รอจนหงุดหงิด ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าแฝงความขุ่นเคืองและร้อนใจ บ่นอุบ "เส้นทางที่ผ่านมาเต็มไปด้วยอุปสรรค แผ่นดินต้าจิ้นเต็มไปด้วยบาดแผล ฝั่งตะวันออกเป็นหนอง ฝั่งตะวันตกเป็นฝี ศิษย์น้องหมดศรัทธาแล้วหรือ ถึงไม่อยากช่วยข้าอีกต่อไป?"

น้ำเสียงนั้นเจือความน้อยใจและความทอดถอนใจ

โจวหยวนชะงักไปเล็กน้อย ไม่นึกว่าศิษย์พี่ใหญ่จะเอ่ยประโยคนี้ออกมา ดูท่าคนฉลาดอย่างนางจะสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์อันละเอียดอ่อนของเขามาพักใหญ่แล้ว

การนิ่งเฉยของเขาในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ในสายตาของกษัตริย์ผู้เปี่ยมด้วยปัญญา ย่อมมองออกว่าจิตใจของเขาเปลี่ยนไป