บทที่ 392 ความพิศวงที่น่าสงสัย

จวงเสวียนซู่มองโจวหยวนด้วยรอยยิ้มกึ่งเยาะ สีหน้าของนางแสดงออกชัดเจน

"เลิกเสแสร้งได้แล้ว ในใจคงดีใจจนเนื้อเต้นล่ะสิ!"

นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "ได้ทั้งสาวงาม ได้ทั้งความดีความชอบฐานเสียสละเพื่อชาติ ภรรยาเอกที่บ้านก็ว่าอะไรไม่ได้ ปัญหาทุกอย่างถูกแก้ให้หมดแล้ว เจ้าจะไม่ดีใจได้ยังไง?"

โจวหยวนทำหน้าเคร่งขรึม ตอบเสียงต่ำ "ข้ากลับรู้สึกเหมือนมีหนามตำหลัง นั่งไม่ติดที่มากกว่า"

จวงเสวียนซู่สวนกลับ "นี่ไม่ใช่นิสัยปกติของท่านโหวโจวนี่นา! ขนาดองค์หญิงปี้สุ่ยเจ้ายังไม่ปล่อยเลย"