บทที่ 395 หอทองคำอันแสนสามัญ

ดื่มกันไปได้สามรอบ พระจันทร์เต็มดวงก็ลอยเด่นขึ้นทางทิศตะวันออก

โจวหยวนที่เริ่มมึนเมาเล็กน้อย เพิ่งสังเกตเห็นว่าบนโต๊ะอาหารขาดคนไปคนหนึ่ง

เขาอดถามไม่ได้ "ทำไมไม่เห็นเฉินซี? ดึกป่านนี้แล้วนางไม่มากินข้าวเหรอ?"

จ้าวเจียนเจียตอบ "พูดถึงเรื่องนี้ ท่านพี่ควรไปดูนางหน่อยนะเจ้าคะ ตั้งแต่ถูกท่านดุวันนั้น ยัยหนูนั่นก็เก็บตัวอยู่ในห้องตลอด ไม่คัดลายมือก็ฝึกสมาธิ ไม่ออกมาเลย"

"บางทีให้คนยกข้าวไปส่ง นางก็ลืมกิน แล้วมาหิวตอนดึกๆ กินแต่ผลไม้กับขนมในห้องจนเกลี้ยง ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปร่างกายจะรับไม่ไหวเอานะ ยิ่งร่างกายไม่แข็งแรงอยู่ด้วย"