บทที่ 399 ขอเพียงคนยืนยง

เหล้าจอกแล้วจอกเล่าไหลลงคอ

เวลาผ่านไปทีละชั่วขณะ

พระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นสาดแสงสีเงินยวดยิ่งอาบไล้ทั่วพสุธา โลกใบนี้ช่างงดงาม อย่างน้อยก็ในยามนี้

จ้าวเจียนเจียดื่มไปสองจอก ใบหน้าสวยหวานแดงระเรื่อ ซุบซิบกระซิบกระซาบอยู่กับเสวียหนิงเยว่ เดี๋ยวก็ป้องปากหัวเราะคิกคัก เดี๋ยวก็ลอบมองโจวหยวนด้วยสายตามีเลศนัย

ไม่นาน จ้าวเจียนเจียก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม "ท่านพี่ น้องได้ยินหนิงเยว่บอกว่า ตอนอยู่อวิ๋นโจว ท่านแต่งกลอน 'เชวี่ยเฉียวเซียน' ให้พี่ไฉ่หนีด้วยนี่เจ้าคะ"