ตอนที่ 408
บทที่ 408 พวกเราช่างคล้ายกันเหลือเกิน
minibunny · 7,318 ตัวอักษร
พระจันทร์เต็มดวงสาดแสงสีเงินยวดยิ่งอาบไล้ป่าเขาสูงชัน เกิดเป็นเงาทาบทับเป็นหย่อมๆ
กระโปรงสีดำ เครื่องประดับส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง
เสียงถอนหายใจแผ่วเบา แววตากระจ่างใส ใบหน้างดงามที่ถูกส่องสว่างด้วยแสงจากตะบันไฟ
เสียงหมาป่าหอนจากแดนไกล เสียงแมลงร้องใกล้ๆ และเสียงหอบหายใจหนักหน่วง...
สายตาของทั้งสองสอดประสานกัน ช่างเป็นช่วงเวลาที่งดงามทว่าสิ้นหวังเหลือเกิน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
