บทที่ 420 วิกฤตบัลลังก์

ทันทีที่ก้าวเท้าเหยียบลงบนแผ่นดิน โจวหยวนก็สัมผัสได้ถึงความมั่นคงอีกครั้ง

ตอนอยู่บนเรือ มันไม่มีความรู้สึกว่าสองเท้าติดพื้นเลย ใจของเขาแขวนต่องแต่งอยู่ตลอดเวลา

จวงเสวียนซู่เองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน นางพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด "ในที่สุดก็ถึงเมืองหลินอันสักที ทรมานข้าแทบตาย"

โจวหยวนแก้ "ขอย้ำอีกครั้ง ที่นี่คือเมืองหนิงโป"

เขาเดินก้าวยาวๆ อย่างรวดเร็วไปข้างหน้า โดยมีชายชุดดำเดินตามประกบไม่ห่าง