บทที่ 434 แพะรับบาป

"พี่ชาย..."

สองคำนี้ช่างแสนธรรมดา ได้ยินอยู่ทั่วไปในชีวิตประจำวัน แต่กลับดูเหมือนจะอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกทั้งหมดของเสี่ยวอิ่ง

โจวหยวนดีใจยิ่งนัก รีบกล่าวว่า "เสี่ยวอิ่ง เจ้าฟื้นแล้ว รีบนั่งดีๆ เถอะ ข้าจะถ่ายทอดพลังภายในให้เจ้าต่อ"

เสี่ยวอิ่งกลับค่อยๆ หันหน้ามา ใบหน้าซีดเซียว ขอบตาแดงก่ำ

นางมองโจวหยวน อ้าปากค้าง แต่กลับพูดอะไรไม่ออก ได้แต่รู้สึกจมูกตีบตัน น้ำตาไหลรินลงมา