บทที่ 450 เพลิงไหม้

ฉู่เฟยฝานท่องยุทธภพมาหลายปี มีประสบการณ์โชกโชน ไม่ว่าจะทำเรื่องใดล้วนเลือกเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุดเสมอ

เขาคิดว่าวันนี้พวกฟรังก์เพิ่งพ่ายศึกมา การคุ้มกันย่อมต้องเข้มงวดขึ้นมาก ดังนั้นจึงรอจนถึงยามเที่ยงคืน ถึงค่อยเริ่มว่ายน้ำข้ามไป

เขาไม่ได้เข้าใกล้เกาะโดยตรง แต่อาศัยความมืดมิดยามค่ำคืน อ้อมไปทางท่าเรือฝั่งตะวันออกเฉียงใต้

มองจากไกลๆ ก็เห็นคบเพลิงสว่างไสวอยู่ริมฝั่ง มีทหารกำลังเข้าเวรยามอยู่ กวาดสายตามองคร่าวๆ มีหกคน แต่ในมุมมืดนั้นยังไม่แน่ชัด

เขาแอบขึ้นฝั่งจากทางด้านข้างอย่างเงียบเชียบ ใช้วิชาตัวเบาอันยอดเยี่ยมกระโจนขึ้นไปบนต้นไม้ กวาดสายตามองไปรอบๆ ก็ไม่พบเวรยามซุ่มซ่อนอยู่อีก