บทที่ 494 มีจื่ออี้ ราวกับมัจฉาได้วารี

หลังจากปรับสภาพจิตใจให้สงบลง โจวหยวนก็ก้าวเข้าไปในตำหนักจื่อเวย เป็นอย่างที่เสี่ยวจวงบอกไว้ไม่มีผิด อาหารกลางวันถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว และยังเป็นมื้อที่หรูหราอลังการมากอีกด้วย

ศิษย์พี่ใหญ่เปลี่ยนจากชุดคลุมมังกรมาใส่ชุดกระโปรงยาวใส่อยู่บ้านธรรมดาๆ นางนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารและเริ่มลงมือทานแล้ว

พอเห็นโจวหยวน นางก็รีบกวักมือเรียก "รีบมานั่งสิ ไม่ต้องมากพิธีหรอก"

โจวหยวนจึงเข้าไปนั่ง หยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารเข้าปาก พลางถามไปกินไป "ศิษย์พี่ใหญ่เรียกข้ามามีเรื่องอะไรหรือขอรับ? ทรงกังวลเรื่องที่ด่านซานไห่กวนใช่ไหม?"

องค์ฮ่องเต้หญิงเจาจิ่งตอบ "ใช่สิ ศิษย์น้องเล็กก็รู้นี่นาว่า ด่านซานไห่กวนคือประตูด่านสุดท้ายของเมืองหลวงเสินจิงแล้ว ถ้าด่านนั้นแตก พวกเราก็ทำได้แค่ตั้งรับอยู่ในเมืองหลวงเท่านั้น"