บทที่ 499 สนทนาเรื่องความรัก ความอิจฉาและความไร้เดียงสา

โจวหยวนอธิบายอย่างฉะฉาน น้ำเสียงหนักแน่น "ปัญหาที่ตามมาก็คือ หากพวกท่านเป็นหนูเอ่อร์ฮาชื่อ แล้วเสบียงอาหารที่มีอยู่ก็พอให้ทหารกินได้แค่สามวัน แต่การขนส่งเสบียงจากเซิ่งจิง (เมืองหลวงของแมนจูตะวันออก) ต้องใช้เวลาอย่างน้อยแปดวัน พวกท่านจะทำอย่างไร?"

"จะพยายามตีด่านซานไห่กวนให้แตกภายในสามวัน หรือจะทำอย่างไร?"

อู๋ติ้งจงตอบทันที "ก็ต้องตีด่านซานไห่กวนให้แตกอยู่แล้วสิขอรับ พวกมันรู้ดีว่าแค่ตีด่านซานไห่กวนได้ ก็จะมีเสบียงอาหารกินอิ่มหนำสำราญแล้ว"

โจวหยวนถามต่อ "พวกมันเหลือทหารอยู่ประมาณแปดเก้าหมื่นนาย หากต้องการบุกตีด่านซานไห่กวนอย่างสุดกำลัง เพื่อสังหารทหารหลักแสนนายของพวกเราให้หมด พวกมันจะต้องสูญเสียกำลังพลไปสักเท่าไหร่กัน?"

ผังลี่ซิงประเมินสถานการณ์ "ทหารจากค่ายห้ากองทัพล้วนเป็นกำลังรบชั้นยอดของต้าจิ้น แถมเพิ่งจะเดินทางมาถึงสนามรบ ขวัญกำลังใจทหารก็ยังคงดีเยี่ยม กำลังรบก็แข็งแกร่ง หากพวกมันจะบุกตีด่านซานไห่กวนด้วยกำลังพลที่มีอยู่ พวกมันก็คงต้องสูญเสียทหารไปกว่าครึ่งแน่ๆ"