บทที่ 501 คลื่นทะเลป๋อไห่ ม้วนตัวซัดสาดถึงเมืองจิ่นซี

สืออี้และหวางสยงนำทหารมาคนละสองพันนาย ทหารเหล่านี้ล้วนเป็นกองกำลังชั้นยอดที่ผ่านการทำสงครามกองโจรมาตลอดเส้นทางจากแดนกลาง พวกเขามีระเบียบวินัยที่เข้มงวด สามารถปฏิบัติตามคำสั่งที่ซับซ้อนได้อย่างแม่นยำ และรู้ตำแหน่งหน้าที่ของตนเองเป็นอย่างดี

ถึงแม้จะมีกำลังพลรวมกันเพียงสี่พันนาย แต่โจวหยวนก็มั่นใจว่า ทหารสี่พันนายนี้เพียงพอที่จะทำภารกิจทางยุทธศาสตร์ที่เขาวางไว้ให้สำเร็จลุล่วงได้ ยิ่งไปกว่านั้น กองกำลังชั้นยอดของก่วนต้าหย่งก็มีพลังรบที่ไม่ธรรมดา แค่ชุดเกราะที่พวกเขาสวมใส่ ศัตรูก็ไม่มีทางเจาะทะลุได้แล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่โจวหยวนได้ก้าวขึ้นเรือรบ เขารู้สึกทอดถอนใจอยู่บ้าง ที่จริงแล้วกองทัพเรือของต้าจิ้นก็เคยมีช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ ในยุคที่แข็งแกร่งที่สุด กองทัพเรือมีเรือน้อยใหญ่รวมกันถึงหกเจ็ดพันลำ และมีเรือรบกว่าหนึ่งพันลำ

แต่หลังจากตกต่ำมานานนับร้อยปี กองทัพเรือไหลเติงกลับเหลือเรือรบขนาดใหญ่เพียงยี่สิบหกลำเท่านั้น ช่างน่าใจหายจริงๆ

สาเหตุหลักก็มาจากเรื่องงบประมาณทหารนั่นแหละ ราชสำนักไม่ให้ความสำคัญ จัดสรรงบประมาณให้น้อย แถมยังถูกขูดรีดจากขุนนางหลายระดับ จนทำให้ทหารขาดแคลนเสบียงและเงินเดือนอย่างหนัก ส่งผลให้ทหารหลายคนตัดสินใจหนีทัพไป