บทที่ 512 สะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ปืนใหญ่ถล่มต้าข่าน

ทั้งในและนอกด่านซานไห่กวน ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน เป็นภาพที่ดูอ้างว้างและหนาวเหน็บ

ธงรบโบกสะบัด หนูเอ่อร์ฮาชื่อในชุดคลุมมังกรขนมิงค์ ในที่สุดก็ทนความตื่นเต้นไม่ไหว ผุดลุกขึ้นยืน

เขาชูมือขึ้นสูง ประกาศกร้าว "ไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่ข้าสามารถเหยียบย่ำด่านซานไห่กวนได้จริงๆ!"

"เหล่านักรบหนวี่เจินของข้า! ในที่สุดพวกเราก็พิชิตปราการธรรมชาติที่ยากจะก้าวข้ามนี้ได้แล้ว!"

เขาตะโกนลั่น "ทหารหาญทั้งหลาย! เคลื่อนทัพเข้าสู่ด่านซานไห่กวน! บุกทะลวงเข้าไปเลย!"