บทที่ 541 ตัวเลขที่น่ากลัว

โจวหยวนปิดหีบลง แล้วพยักพเยิดให้หลี่อวี้วาน

หลี่อวี้วานรู้ใจ หยิบหีบใบนั้นเข้าไปในห้องโดยสาร

เมื่อเห็นดังนั้น บัณฑิตวัยกลางคนก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก รอยยิ้มบนใบหน้าก็ดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น

โจวหยวนเอ่ยปากชวน "นี่ก็เที่ยงแล้ว กินข้าวด้วยกันสักมื้อเถอะ ท่านอู๋เดินทางมาไกลคงจะหิวแล้วสิ"

อู๋ซู่รีบตอบรับด้วยความเกรงใจ "ขอบพระคุณท่านกั๋วกงขอรับ รบกวนท่านกั๋วกงแล้ว เชิญท่านกั๋วกงขอรับ"