บทที่ 547 แผ่นดินทุกข์ทนกับเรื่องเกลือมานานแล้ว

แม้จะออกจากตลาดมืดมาแล้ว แต่อารมณ์ของกวนไฉ่ซีก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย นางเอาแต่ก้มหน้าเงียบขรึม ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

จวงเสวียนซู่เดินถือตาชั่งกลับมา ถามอย่างงุนงง "อ้าว ไม่ซื้อเกลือแล้วหรือ? แล้วทีนี้เราจะทำอะไรกันต่อดีล่ะ?"

โจวหยวนตอบ "ซื้อไม่ได้ งั้นก็ไปขายแทนสิ เจ้าไปสั่งคนของหน่วยสืบสวนภายในให้หาเกลือมาสักร้อยชั่ง พวกเราจะหาบไปขายตามหมู่บ้านบนเขากัน"

นี่มันหมายความว่ายังไงอีกล่ะเนี่ย?

ถึงจวงเสวียนซู่จะไม่เข้าใจว่าโจวหยวนคิดจะทำอะไร แต่นางก็ไม่กล้าถามเซ้าซี้ อย่างน้อยนางก็ดูออกว่าตอนนี้อารมณ์ของเขากำลังคุกรุ่นอยู่