บทที่ 552 เกมแห่งความเป็นตาย

รถม้าแล่นฉิว บรรยากาศภายในเงียบกริบจนน่าอึดอัด

กวนไฉ่ซีไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่นั่งขดตัวอยู่ตรงที่ของตัวเอง แววตาเต็มไปด้วยความสับสน

นางไม่รู้ว่าทำไมพี่สาวถึงต้องให้นางเดินทางลงใต้มาพร้อมกับโจวหยวน นางไม่ได้กำลังบ่นที่ต้องมาเจอกับอันตราย แต่นางรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวถ่วง

ประเด็นคือ นางไม่มีทางหนีจากสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ได้เลย ทำได้เพียงแค่ตามโจวหยวนไปเรื่อยๆ

ความจริงข้อนี้ยิ่งทำให้นางที่รู้สึกแย่อยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกแย่หนักเข้าไปอีก พอนึกถึงอุปสรรคและอันตรายที่ต้องเผชิญมาตลอดทาง ก็อยากจะร้องไห้ออกมาเสียให้ได้