บทที่ 579 คำขาดสุดท้าย

ยามเย็นแสงอาทิตย์อันร้อนแรงแห่งฤดูร้อนใกล้จะลาลับขอบฟ้า เหลือเพียงแสงสีแดงฉานอาบย้อมไปทั่ว

คลื่นความร้อนระลอกสุดท้ายยังคงอบอวลอยู่ในเมืองโบราณแห่งนี้ รถม้าหลายคันมาจอดเทียบที่หน้าประตูเรือนรับรอง

จ้าวเฉิงจูงมือฮูหยินของเขาลงจากรถม้า และก็บังเอิญพบกับพวกไป๋จิ้งถังที่เพิ่งลงจากรถม้าเช่นกัน

เมื่อทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน ไป๋จิ้งถังและคนอื่นๆ ที่อยู่ในสภาพเสื้อผ้าขาดวิ่นก็ดูจะกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย แต่ก็จำต้องก้มหน้าหลบสายตา

จ้าวเฉิงยิ้มทักทาย "ผู้นำตระกูลไป๋ บังเอิญจริงๆ ช่วงนี้คงลำบากแย่เลยสินะ?"