บทที่ 624 สายลมหนาวโหมกระหน่ำ ป้อมปราการสูงตระหง่าน

ณ ลานฝึกซ้อม เหล่าทหารนับไม่ถ้วนยืนล้อมเป็นวงกลม จับจ้องไปยังต่งอวี้และพรรคพวกที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนม้านั่งไม้

รวมทั้งหมดเก้าคน เป็นทหารจากกองทัพเมืองต้าถงหกคน และทหารค่ายห้ากองทัพอีกสามคน ตอนนี้ทุกคนล้วนถูกถอดกางเกงจนเปลือยเปล่า

เดิมทีโทษทัณฑ์คือโบยคนละยี่สิบไม้ แต่เนื่องจากอยู่ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน โทษจึงถูกเพิ่มเป็นสองเท่า กลายเป็นสี่สิบไม้

ทว่าเมื่อคำนึงถึงศึกใหญ่ที่กำลังจะมาถึง การบาดเจ็บช้ำในจะหายช้า จึงเปลี่ยนจากการโบยด้วยไม้เป็นการเฆี่ยนด้วยแส้สี่สิบทีแทน

เสียงแส้หวดกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว ทั้งเก้าคนเจ็บปวดจนหน้าเบี้ยว เหงื่อแตกพลั่ก แต่กลับไม่มีใครกล้าส่งเสียงร้องโอดครวญออกมาเลยแม้แต่แอะเดียว