บทที่ 650 ต้าจิ้นอันเกรียงไกร ร่วมใจกู้ชาติ

หิมะในเมืองหลวงเสินจิงยังคงตกหนัก

พายุหิมะในยามดึกสงัดมาพร้อมกับสายลมกรรโชกแรง สาดซัดความหนาวเหน็บไปทั่วความมืดมิด ชวนให้ผู้คนหลับไม่ลง

องค์ฮ่องเต้หญิงเจาจิ่งประทับอยู่ริมแท่นบรรทม พระพักตร์ซีดเผือดไร้สีเลือด

เมื่อหวนนึกถึงช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา ที่ทรงทุ่มเทพระวรกายและพระทัยทั้งหมดเพื่อรักษาบ้านเมืองเอาไว้ แต่กลับต้องมาพบกับจุดจบเช่นนี้ พระองค์ทรงรู้สึกไม่ยินยอมและเจ็บปวดรวดร้าวยิ่งนัก

เมื่อเห็นสีพระพักตร์ย่ำแย่ของพระองค์ เสี่ยวจวงก็อดไม่ได้ที่จะปลอบประโลม "ฝ่าบาท ทรงพระทัยเย็นก่อนเถิดเพคะ กองทัพจินเหมินพินาศแล้ว ด่านซานไห่กวนแตกแล้วก็จริง แต่เมืองหลวงเสินจิงจะไม่แตกหรอกเพคะ"