บทที่ 660 ความรักและการเมือง

ฤดูหนาวที่เมืองจี้โจวหนาวเหน็บจับใจ หลี่อวี้วานยื่นชามน้ำขิงให้ พลางกะพริบตาปริบๆ

โจวหยวนประคองชามไว้ด้วยสองมือ รู้สึกอุ่นขึ้นมามาก ก่อนจะยื่นชามไปจ่อที่ริมฝีปากของนาง

หลี่อวี้วานจิบเบาๆ แล้วหัวเราะ "ข้าไม่เป็นไรหรอก ข้าไม่สะทกสะท้านกับความหนาวเย็นหรือความร้อนอยู่แล้ว"

"ใครๆ ก็เป็นแบบนั้นแหละ"

โจวหยวนตอบ "ข้าก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งแล้ว ความหนาวแค่นี้ไม่ระคายผิวหรอก วันหลังไม่ต้องลำบากต้มน้ำขิงมาให้หรอกนะ"