บทที่ 674 ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

"เจ้าตามใจเขาเกินไปแล้ว!"

"ในฐานะศิษย์ลุง เจ้ามีหน้าที่ต้องสั่งสอนให้เขาเป็นคนดีมีศีลธรรม แต่เจ้ากลับเอาแต่ตามใจเขา ไม่อย่างนั้นเรื่องแบบวันนี้มันคงไม่เกิดขึ้นหรอก"

ณ เรือนพักหลังเล็กในพระราชวังจื่อเวย ซู่โยวจื่อยังคงอารมณ์ค้าง คิ้วขมวดมุ่นด้วยความกังวลใจในตัวศิษย์รัก

หลี่อวี้วานหัวเราะเบาๆ "ข้าเกิดมาไม่ได้มีหัวทางด้านสั่งสอนคนอยู่แล้ว ถึงได้ไม่ยอมรับลูกศิษย์ยังไงล่ะ"

"ลูกศิษย์ของเจ้าตอนนี้เหมือนคนโดนของเลยนะ ในหัวมีแต่ความคิดอกตัญญูปีนเกลียว ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ ข้าคงบันดาลโทสะฆ่าเขาทิ้งไปนานแล้ว"