บทที่ 700 เทพธิดา

สุ่ยโจวเดินออกจากบ้านไม้ยกพื้นของมู่หรงโดยไม่หยุดแวะพักมุ่งหน้ากลับทันที

แต่เขาไม่ได้ออกจากหมู่บ้านไปเลย เขากลับเดินตรงไปดักหน้าหญิงชราคนหนึ่ง

"ท่านยาย ขอถามหน่อยเถอะ แม่หนูไฉ่หนีอยู่ที่ไหนหรือ? ใครๆ ก็ลือกันว่านางสวยนักสวยหนา แถมยังเป็นลูกสาวของป้าป๋ายนิ่วอีก ข้าชักอยากจะเห็นหน้าซะแล้วสิ"

น้ำเสียงของเขาฟังดูเป็นมิตรและนอบน้อม บนใบหน้าก็ประดับด้วยรอยยิ้มซื่อๆ แบบเด็กหนุ่ม

หญิงชราที่ใช้ไม้เท้าพยุงตัวหรี่ตามองเขาอย่างพิจารณา นิ่งคิดอยู่นานกว่าจะเอ่ยปาก "เจ้าใช่... สุ่ยโจว... พ่อหนุ่มอนาคตไกลจากหมู่บ้านหวยซีคนนั้นหรือเปล่า?"