บทที่ 724 เฝ้าตามหานับร้อยพันครั้ง

"เด็กน้อย เจ้าชื่ออะไรหรือ?"

น้ำเสียงนั้นสงบนิ่ง เจือความแหบพร่า ลำคอที่ขยับเขยื้อนคล้ายกำลังสะกดกลั้นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอย่างหนักหน่วง สายตาของเจ้าแม่กวนอิมจับจ้องอยู่ที่ไฉ่หนี

เมื่อเห็นสีหน้าเช่นนั้น ไฉ่หนีก็เริ่มลุกลาน อ้าปากพูดตะกุกตะกัก "ข้าชื่อ... ไฉ่หนี... เจ้าแม่กวนอิม ท่าน..."

เจ้าแม่กวนอิมพึมพำ "เจ้ามาจากที่ใด? เคยได้ยินเรื่องราวของปานรูปดอกเหมยบนแผ่นหลังของเจ้าบ้างหรือไม่?"

ไฉ่หนีเกิดลางสังหรณ์ใจไม่ดี อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสองก้าว