บทที่ 742 ผู้พลิกชะตา ฟ้าประทานพร

วินาทีที่หลวงจีนชราผู้นี้ปรากฏตัว โจวหยวนก็รู้ได้ทันทีว่าเขาคือใคร แน่นอนว่าเขาคือยอดฝีมืออันดับสองของแผ่นดินในตำนาน ผู้พำนักอยู่ในอารามศักดิ์สิทธิ์บนยอดเขาหิมะ นามว่า ลามะปาเยี่ยน

ถึงแม้จะมีบางคนยกย่องให้เขาเป็นอันดับหนึ่ง... แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สิ่งสำคัญคือ โจวหยวนสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังลมปราณอันมหาศาลและลึกล้ำภายในร่างของเขา ราวกับแม่น้ำสายใหญ่ที่เชี่ยวกรากและไม่มีวันเหือดแห้ง

ดังนั้น ตอนที่สยงคั่วไห่พุ่งเข้าไป โจวหยวนถึงได้ตะโกนห้าม "เหล่าสยง อย่า!"

อุดมการณ์นั้นสวยหรู แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย สยงคั่วไห่ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะใช้ชีวิตเข้าแลกเพื่อซื้อเวลาให้โจวหยวน แต่เขากลับไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะเข้าใกล้ชายผู้นี้ด้วยซ้ำ

เพิ่งจะวิ่งไปได้แค่ครึ่งทาง อีกฝ่ายก็ยกมืออันผอมเกร็งขึ้น แล้วตบไปทางเขาเบาๆ