บทที่ 756 ตัวเลขมีขีดจำกัด รักลึกซึ้งไร้ขอบเขต

วันที่ยี่สิบแปดเดือนสี่ ฤกษ์งามยามดี ยามเฉิน โจวหยวนและพรรคพวกได้ตระเตรียมสินสอดพื้นฐานต่างๆ จนครบครัน ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงเครื่องเงิน อ่างทองแดง เกลือ วัว แกะ ม้า และเสบียงอาหาร โดยมีชาวบ้านหมู่บ้านเซียงสุ่ยรับหน้าที่ลำเลียงขึ้นรถม้า จัดเรียงเป็นขบวนยาวเหยียด มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านร้อยบุปผา

รถบุปผาทั้งเก้าคันนำหน้าขบวน ผู้คนต่างมองด้วยความตื่นตาตื่นใจ อยากเห็นนักว่าแสงที่เปล่งประกายจากของสิ่งนี้จะงดงามสักเพียงใด ไม่เพียงแค่ชาวบ้านหมู่บ้านเซียงสุ่ยเท่านั้น แต่ยังมีชาวบ้านจากหมู่บ้านข้างเคียง และชาวบ้านจากหมู่บ้านที่ไกลออกไปซึ่งชอบความครึกครื้น ต่างก็พากันแห่แหนมาร่วมงานอย่างเนืองแน่น นับจำนวนได้กว่าพันคน

ขบวนยิ่งใหญ่โตมโหฬาร มีทั้งการเป่าปี่ตีกลอง ร้องรำทำเพลง เรียกได้ว่าครึกครื้นสุดขีด

โจวหยวนจัดเตรียมองครักษ์เก้านาย ควบม้าไปมาระหว่างขบวนกับหมู่บ้านร้อยบุปผา เพื่อส่งข่าว

ส่งข่าวอะไรน่ะหรือ? แน่นอนว่าต้องเป็นจดหมายรัก