บทที่ 758 ดึกสงัดดั่งวันวาน จันทร์กระจ่างดั่งเก่าก่อน

ยังคงเป็นยามดึกสงัด

ดวงจันทร์ยังคงลอยเด่นอยู่กลางเวหา

พระราชวังจื่อเวยในเมืองหลวงช่างเงียบสงบจนดูอ้างว้าง

แสงเทียนวูบไหว จักรพรรดินีเจาจิ่งวางพู่กันลง ยกมือขึ้นนวดกระบอกตา ก่อนจะค่อยๆ หยัดกายลุกขึ้นยืน

นางพึมพำถาม "เสี่ยวจวง ยามใดแล้ว?"