บทที่ 786 ทางถอย

คนผู้หนึ่ง อัจฉริยะผู้หนึ่ง อายุสามขวบเริ่มเรียนหนังสือ สี่ขวบอ่านออกเขียนได้ แปดขวบแต่งบทกวี สิบสองขวบสอบได้ที่หนึ่งระดับมณฑล

แม้จะเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน แต่เขาก็ใช้ความสามารถอันแท้จริงทำลายกำแพงชนชั้น จนได้รับการคัดเลือกจากขุนนางท้องถิ่นให้เป็นนักเรียนทุนของสำนักศึกษาไท่เสวียกง ครอบครัวต้องผลาญทรัพย์สินจนหมดตัว ทุ่มเทเงินเก็บทั้งหมดที่มี เพื่อให้เขาได้มุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียนวิถีปราชญ์ เขาต้องกู้หนี้ยืมสินประทังชีวิตโดยไม่เคยปริปากบ่น เพราะในใจมีปณิธานอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่

เมื่ออายุสิบสี่ปี เขาเริ่มให้ความสนใจกับกิจการบ้านเมือง ดีใจที่ต้าจิ้นยึดคืนที่ราบภาคกลางได้สำเร็จ และยังได้เข้าร่วมชมรมวิจัยการทำศึกอีกด้วย พออายุสิบกหกปี เขาก็ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว ละทิ้งเส้นทางสายบุ๋นที่ร่ำเรียนมาอย่างยากลำบากนานหลายปี ด้วยความหวังที่จะกลับไปบ้านเกิดเพื่อเข้าร่วมกองทัพ ปกป้องชายฝั่งทะเล และพิทักษ์บ้านเกิดเมืองนอนของตน

ถ้าหากไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น ถ้าชีวิตของเขาดำเนินไปตามปกติ เขาจะต้องกลายเป็นตำนานอย่างแน่นอน อัจฉริยะเช่นเขา ผู้เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมและความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ไม่มีทางที่จะไม่ประสบความสำเร็จ แต่ในเวลานี้ เขากลับถูกเข่นฆ่าราวกับหมูกับหมา

โจวหยวนกำคัมภีร์ "ต้าเสวีย" เล่มนั้นไว้แน่น มันได้ทำหน้าที่ของมันสำเร็จแล้ว มันได้สอนให้เด็กหนุ่มคนหนึ่งรู้จักวิธีเรียนรู้ รู้จักวิธีวางตัวและใช้ชีวิต แต่มันกลับไม่สามารถปกป้องชีวิตของเด็กหนุ่มคนนี้ได้เลย