บทที่ 790 ความเข้าใจที่ตรงกันบางอย่าง

ลายมืองดงาม ทว่ายังคงความสง่าผ่าเผย อีกทั้งยังแฝงไว้ด้วยความหนักแน่นเด็ดขาดดุจสายลม นอกจากไฉ่หนีแล้ว ก็คงไม่มีสตรีอื่นใดเขียนอักษรเช่นนี้ได้อีก

"คุณชาย ไฉ่หนีคิดถึงท่าน"

"สงครามที่นี่จบลงแล้ว ขุนนางหลายคนกำลังยุ่งอยู่กับการบังคับใช้กฎหมายใหม่ ยุ่งอยู่กับการรังวัดที่ดิน ฟ่านเทียนเต๋อกับคนอื่นๆ ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ความจริงไฉ่หนีควรจะกลับบ้านได้แล้ว"

"แต่ทางฝั่งท่านแม่รับศึกหนักมาก ท่านรับลูกศิษย์มาหกคน ล้วนเป็นเด็กอายุสิบสองสิบสามปี นอกจากจะช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ท่านแม่ยังต้องคอยดูแลพวกนางอีก ข้าเลยคิดว่าจะอยู่ต่อ เพื่อช่วยท่านแม่อีกแรง"

"คุณชาย... แม้ไฉ่หนีจะคิดถึงท่านมาก แต่ก็ตัดใจทิ้งท่านแม่ไม่ลงจริงๆ ข้าอยากรอให้ลูกศิษย์ของท่านแม่พอจะช่วยงานได้เสียก่อนแล้วค่อยกลับ ขอคุณชายโปรดอนุญาตด้วยนะเจ้าคะ"