บทที่ 792 ปัญหาการส่งออกและเงินตรา

ถามใจตัวเองดู โจวหยวนก็คิดว่าเรื่องนี้ตัวเองทำไม่ค่อยถูกนัก

ตอนที่เขาสั่งให้หวงจั๋วอวี่ระดมพ่อค้าชาวเฉาโจวทุกตระกูล มารับซื้อเหมาผ้าไหม ชาใบ และเครื่องลายครามทั้งหมดในมณฑลฝูเจี้ยนและกวางตุ้ง พวกพ่อค้าต้องลงทุนลงแรงไปมหาศาล

ด้านหนึ่งเป็นเพราะหวงจั๋วอวี่ต้องการหาทางรอด หลังจากไปล่วงเกินโจวหยวนเข้า อีกด้านหนึ่ง พวกพ่อค้าชาวเฉาโจวก็อยากจะสร้างเส้นสายกับราชสำนัก เพื่อที่ในอนาคตจะได้ทำการค้าส่งออกได้อย่างเปิดเผยและถูกต้องตามกฎหมาย

แต่ในช่วงสองปีที่ผ่านมา สถานการณ์กลับพลิกผันอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะการรุกรานด่านซานไห่กวนของพวกหนี่เจินตะวันออก ทำให้กำหนดการตรวจการเกลือของโจวหยวนต้องล่าช้าออกไป ซึ่งส่งผลกระทบอย่างหนักต่อการก่อสร้างอู่ต่อเรือฟูโจว และในขณะเดียวกัน แม็คเฟอร์สันก็ก่อกบฏยึดอำนาจ ขับไล่โคลเดียออกจากหาวจิ้ง

ความผันผวนทางการเมือง ส่งผลให้ช่องทางการจำหน่ายสินค้าที่รับปากกับพวกพ่อค้าชาวเฉาโจวไว้ ต้องล่าช้าออกไปเรื่อยๆ การส่งออกกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดในตอนนี้