บทที่ 811 เปิดฉากยิง

ท้องทะเลยังคงมีแสงแดดสาดส่องสดใส กองเรือของพ่อค้าชาวเฉาโจวรวมตัวกันอยู่ในน่านน้ำทางตะวันออกของหาวจิ้ง เฝ้ารอเวลาอย่างเงียบสงบ

ตามคำสั่งที่โจวหยวนมอบให้ เมื่ออยู่ห่างจากหาวจิ้งประมาณสี่ร้อยลี้ ก็ต้องหยุดพักรออย่างน้อยหนึ่งวัน จึงจะสามารถเดินทางต่อไปได้

ในฐานะขุนพลเฒ่าแห่งกองทัพเรือเยว่ไห่ ฟู่ปัวเรียกได้ว่าคุ้นเคยกับทะเลหนานหยางเป็นอย่างดี ทุกตำแหน่งเขาล้วนกะเกณฑ์ได้อย่างแม่นยำ

เพียงแต่ยังมีแมลงหวี่แมลงวันสามตัวคอยบินตามประกบอยู่ด้านข้าง ช่างขัดหูขัดตาเสียจริง

"ไม่ตีแต่ก็ไม่ไป พอเราหยุดพวกมันก็หยุด ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ล่ะ?" หยวนจือหมิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม