บทที่ 816 ไอ้เดรัจฉานเอ๊ย

ออกเดินทางตั้งแต่วันที่สามเดือนเจ็ด โจวหยวนและหลี่อวี้หว่านเร่งเดินทางอย่างสุดกำลัง อาศัยเพียงพื้นฐานพลังวัตรค้ำจุนร่างกาย แต่ความเร็วก็ไม่ได้เร็วอย่างที่คิดไว้ จนกระทั่งรุ่งสางของวันที่เก้าเดือนเจ็ด ถึงได้เดินทางมาถึงเมืองหนิงโป

"นึกย้อนไปตอนที่พวกเราขึ้นเหนือไปยังทุ่งหญ้าเคอร์ฉิน ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง ข้าเหนื่อยแทบตายอยู่ทุกวัน แถมยังป่วยหนักไปรอบหนึ่งด้วย"

ทั้งสองขี่อยู่บนหลังม้า อารมณ์ผ่อนคลายลงมาก โจวหยวนเอ่ยอย่างเนิบช้า "ตอนนี้ข้าสำเร็จยอดวิชาแล้ว ขี่ม้าติดต่อกันหลายวัน ก็ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเท่าไร พลังวัตรนี่มันเป็นของดีจริงๆ"

"น่าเสียดาย ที่ตอนนี้เจ้าหัวโล้นเฒ่านั่นตายไปแล้ว ไม่อย่างนั้นข้าคงต้องประลองกับเขาสักตั้ง ว่าใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน"

หลี่อวี้หว่านโยนเมล็ดถั่วลิสงขึ้นไปอย่างลวกๆ ขณะขี่ม้ามุ่งหน้าไป นางไม่ได้เงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ เมล็ดถั่วลิสงก็ตกลงไปในปากของนางอย่างพอดิบพอดี