บทที่ 842 ข้อกล่าวหา

การเล่าเรื่องผีนี่มันช่างได้อารมณ์ดีจริงๆ พอรูดม่านหน้าต่างปิดจนหมด พื้นที่แคบๆ ก็ตกอยู่ในความมืดมิด แค่ยังไม่ทันเริ่มเรื่อง บรรยากาศก็มาเต็มแล้ว

หลี่อวี้หว่านกับชวีหลิงเป็นพวกใจกล้า จึงรู้สึกตื่นเต้นและสนใจเป็นพิเศษ แต่หนิงเยว่กับลั่วหร่วนจื่อนั้นไม่ไหวเลย ทั้งสองคนกอดกันกลม ลมหายใจเริ่มหอบถี่

โจวหยวนค่อยๆ เล่าเรื่องราวออกมาอย่างช้าๆ สลับกับน้ำเสียงที่เดี๋ยวเบาเดี๋ยวดังชวนให้สะดุ้งตกใจ ทำเอาหนิงเยว่กับหร่วนจื่อสั่นเป็นลูกนก

โดยเฉพาะในช่วงที่เรื่องกำลังดำเนินมาถึงจุดไคลแมกซ์ จู่ๆ ก็มีของบางอย่างตกลงพื้น เกิดเสียงดังแกร๊ก ทำเอาสองสาวตกใจจนร้องกรี๊ดลั่น น้ำตาแทบจะไหลออกมา

ชวีหลิงเริ่มรู้สึกว่าตัวเองก็ชักจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน เลยขยับเข้าไปนั่งเบียดโจวหยวน หวังจะใช้วิธีอื่นเพื่อคลายความกลัวในใจ