บทที่ 875 ทุบหม้อจมเรือ

เส้นทางบนภูเขาคดเคี้ยวเลี้ยวลด ป่าไม้ทึบหนา หน้าผาสูงชัน ชายฉกรรจ์ในครอบครัวของหูเต๋อกว่าหกสิบชีวิต กำลังเดินทางด้วยเท้าเปล่าฝ่าเข้าไปในป่าลึก

ฉู่เฟยฝานดูราวกับเป็นผู้นำของขบวนนี้ ในมือถือดาบเหล็ก คอยฟันกิ่งไม้เบิกทาง มุ่งหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง

"เร็วเข้าๆ ฟ้าจะมืดอีกแล้ว ต้องหาที่ราบและแห้งๆ พักค้างคืนนะเว้ย"

เขาร้องเร่งอยู่ตลอดเวลา บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มลำพองใจ

การเดินทางอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทหารฝีมือดีเหล่านี้เริ่มอ่อนล้า แต่ด้วยกำลังภายในอันล้ำลึกของฉู่เฟยฝาน แม้บาดแผลจะยังไม่หายสนิท เขาก็ยังคงรับมือได้อย่างสบายๆ