บทที่ 910 ราษฎรปรารถนาความสะใจ ชนชาติปรารถนาผลประโยชน์

ชนะแล้ว สงครามสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะ เป็นชัยชนะที่ได้มาอย่างยากลำบาก

โจวหยวนไม่ได้รู้สึกตื่นเต้น แม้ว่าแสงแดดจะสาดส่องทะลุความมืดมิด อาบไล้ผืนแผ่นดินที่ค่อนข้างรกร้างแห่งนี้ เขาก็ยังคงไม่รู้สึกตื่นเต้น

หากที่นี่มีทิวทัศน์งดงาม หากที่นี่มีผู้คนสัญจรไปมาขวักไขว่ เขาได้นั่งอยู่บนโรงน้ำชาเปิดโล่ง ทอดสายตามองถนนหนทางที่เจริญรุ่งเรือง อาบแดดอุ่นในฤดูใบไม้ร่วง นั่นย่อมเป็นเรื่องที่น่าตื่นดีใจอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่ในเวลานี้และสถานที่แห่งนี้ มีเพียงหยาดโลหิต ซากศพ ผืนดินที่แหลกเหลว กำแพงหินที่พังทลาย รวมถึงผู้คนที่กำลังร่ำไห้ และจิตวิญญาณที่กำลังหวาดผวา

โจวหยวนไม่อยากนำสิ่งเหล่านี้มานับเป็นผลงาน