บทที่ 913 สงครามกู้ชาติอันเกรียงไกร ความองอาจที่ยอมพลีชีพ

การปีนป่ายเริ่มขึ้นแล้ว

พวกของโจวหยวนปีนขึ้นมาจนถึงจุดสูงสุดของเกาะหลักเผิงหู ยืนอยู่บนโขดหินยักษ์ ทอดสายตามองไปทางน่านน้ำทิศเหนือ นั่นคืออ่าวเผิงหู ศูนย์กลางของสมรภูมิที่บัดนี้เต็มไปด้วยแสงดาราดั่งสรวงสวรรค์

ดวงดาวบนท้องฟ้าช่างเจิดจรัส ทว่าคบเพลิงบนผืนน้ำก็หาได้ด้อยกว่ากันไม่ โลกทั้งใบดูเหมือนจะพลิกกลับด้าน ผู้คนแยกแยะไม่ออกว่าที่ใดคือฟ้า ที่ใดคือดิน สิ่งที่ปรากฏแก่สายตามีเพียงแสงสว่างอันโชติช่วงชัชวาล

ภาพอันตระการตานี้ทำให้พวกของโจวหยวนสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

จวงเสวียนซู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า "ต้องใช้คนมากมายเพียงใดถึงจะจุดไฟให้สว่างไปทั่วท้องทะเลเช่นนี้ได้? ต้องใช้คบเพลิงกี่หมื่นดวงถึงจะก่อเกิดเป็นหมู่ดาวที่หนาแน่นเพียงนี้?"