บทที่ 933 วิสัยทัศน์กว้างไกล

เรือค่อยๆ เข้าเทียบท่า การเดินทางท่องเที่ยวเป็นเวลาสองวันสิ้นสุดลงในที่สุด

การเดินทางครั้งนี้ได้รับผลตอบแทนอย่างมหาศาล อารมณ์ของทุกคนล้วนได้รับการเติมเต็ม

เจียนเจียก้าวออกมาจากความหม่นหมองและความกดดัน เสี่ยวอิ่งปล่อยวางเรื่องราวอันแสนเศร้าในอดีตได้ โจวหยวนไม่เพียงแต่ได้พูดคุยกับหร่วนจื่อ แต่ยังเข้าใจความคิดลึกๆ ในใจของจวงเสวียนซู่อีกด้วย

ตัวเขาเองก็เติบโตขึ้นเช่นกัน และค่อยๆ เข้าใจถึงน้ำหนักของอุดมการณ์ การเคารพอุดมการณ์ของผู้อื่น ก็คือการเคารพตนเองเช่นกัน

ดังนั้นเมื่อเจียนเจียบอกว่าตั้งใจจะกลับเมืองจิงตู โจวหยวนจึงไม่ได้เหนี่ยวรั้งไว้ เพียงแต่ยิ้มกล่าว "พวกเจ้ากลับกันเถอะ รอให้เรือรบประจัญบานซ่อมแซมเสร็จ ข้าก็จะออกเดินทางไปเกาหลีแล้ว"