บทที่ 106 เผ่าวารีช่างเกรียงไกร

บรรดาศิษย์ต่างงัดเอาสารพัดวิธีของตนออกมาใช้ บนกำแพงเมือง ศิษย์สายตรงอย่างเจ้าเจิ้งผิง หลิ่วซวง และคนอื่นๆ ก็กำลังปรึกษาหารือกันอยู่เช่นกัน

"วางกำลังศิษย์ซุ่มโจมตีไว้ทางซ้ายและขวา รอจนกว่าค่ายกลและยันต์อาคมจะทำงาน ก็อาศัยจังหวะนั้นทะลวงฟันออกไป"

"อืม แล้วก็ให้ศิษย์ทุกคนพกโอสถเบิกจิตติดตัวไว้ด้วย ถึงเวลาที่ข้าใช้ผงชาสวรรค์ ก็ให้ทุกคนกลืนโอสถลงไปเพื่อต้านฤทธิ์ยา"

ผงชาสวรรค์นับว่าเป็นยาสลบชนิดหนึ่ง สามารถทำให้ผู้สูดดมแขนขาอ่อนแรงและชาด้านไปชั่วขณะ ส่วนโอสถเบิกจิตนั้นก็คือยาถอนพิษของผงชาสวรรค์ สามารถทำให้ผู้ใช้ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็พากันพยักหน้ารัวๆ