บทที่ 112 สำนักเต้าอีรูปโฉมใหม่

เจ้าของเขายืนอยู่ข้างๆ แท้ๆ ที่เฉินมู่พูดเช่นนี้ย่อมต้องการช่วยชีวิตเสี่ยวไป๋ อย่างไรเสียทะเลาะวิวาทก็ยังดีกว่าไปทำเรื่องพรรค์นั้นแหละนะ ทว่าเสี่ยวไป๋กลับแสดงท่าทีดูแคลน ซ้ำยังแฝงแววเย้ยหยันเล็กน้อย มันปรายตามองเฉินมู่แวบหนึ่ง ส่งเสียงร้องประหลาดเจี๊ยกๆ ออกมาหนึ่งครั้ง จากนั้นก็หันหน้าหนี ไม่สนใจอีกเลย

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินมู่ก็มุมปากกระตุก ไอ้เจ้างั่งนี่ บิดากำลังช่วยชีวิตเจ้าอยู่นะโว้ย เจ้าไม่ดูสถานการณ์ตอนนี้เลยหรือไง นี่โดนความหื่นขึ้นสมองจนไม่สนสี่สนแปดอะไรแล้วใช่ไหม?

เป็นไปตามคาด วินาทีต่อมา เสียงอันห้าวหาญดุดันของหวังเถียซู่ก็ดังขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ

"ไอ้เดรัจฉาน เจ้ากล้าทำเช่นนี้เชียวรึ ปล่อยหงเป่าของข้าเดี๋ยวนี้นะ ข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งซะ"

ตัวอะไรนะ? หงเป่า?