บทที่ 117 เฉินเอ้อร์โก่วได้ตายไปแล้ว

เฉินวั่งที่เดิมทีอารมณ์เริ่มจะผ่อนคลายลงบ้างแล้ว ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ของชิงสือ เขาก็สติแตกโดยสมบูรณ์ ฝ่ามือหนึ่งฟาดออกไปอย่างไม่ลังเล

"บัดซบ เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?" ชิงสือตกใจจนต้องรีบเบี่ยงตัวหลบ ลมจากฝ่ามือเฉียดผ่านแก้มของเขาไปเพียงนิดเดียว

เมื่อหันกลับไปมองสีหน้าของเฉินวั่ง ก็พบว่ามันมืดมนจนถึงขีดสุด เมื่อเห็นว่าโจมตีพลาด เขาก็ลงมือซ้ำอีกครั้งโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง "ข้าจะฆ่าเจ้า"

"เฮ้ย เจ้าใจเย็นๆ หน่อยสิ”

“ข้าเย็นไม่ลงแล้วชิงสือ วันนี้ไม่เจ้าก็ข้าต้องตายกันไปข้างหนึ่ง"