บทที่ 102: คิดจะซื้อดอกหอมหมื่นลี้มาพร้อมเหล้า

“ตอนนี้ผมจำได้แค่ว่ามันเป็นหนังสือแนวผจญภัยในวัยเยาว์เหมือนกัน ส่วนชื่อเฉพาะนั้นจำไม่ได้แล้ว”

“ตอนนั้นผมต้องอ้อนวอนขอพ่อแม่อยู่นานกว่าจะได้มา พอได้มาก็ดีใจจนเนื้อเต้น อ่านเพลินจนลืมเวลา และจมดิ่งอยู่ในโลกของหนังสืออย่างสิ้นเชิง”

“ผมยังจำความรู้สึกที่เลือดทั้งตัวเดือดพล่านได้ เมื่อตัวเอกพลิกสถานการณ์จากร้ายกลายเป็นดี”

“แต่เพราะหมกมุ่นมากเกินไป ผมจึงมักจะแอบอ่านตอนเรียน จนกระทั่งหนังสือถูกครูยึด”

“ตอนนั้น พอถูกครูยึดแล้ว ผมก็ไม่กล้าไปขอให้พ่อแม่ซื้อใหม่อีกเล่ม ทำได้เพียงตั้งใจมั่นในใจว่า พอเข้ามหาวิทยาลัยและทำงานแล้ว จะซื้อหนังสือแนวนี้หนึ่งร้อยเล่ม”